Jaki jest najstarszy język świata?

Język to najpopularniejszy sposób komunikacji między ludźmi. Brak języków powodowałby ogromny chaos uniemożliwiający przekazywanie informacji. Większość języków ma swoich użytkowników na konkretnych obszarach kuli ziemskiej lub grupach społecznych. Zapotrzebowanie na globalna komunikację sprawia, że niektóre języki stają się bardziej popularne. Na pewno język angielski jest bardzo uniwersalnym językiem, którym włada ponad 527 milionów mieszkańców świata.

Zanim era edukacji językowej nabrała powszechności, same języki przeszły nierzadko długą drogę, by występować w swych obecnych kształtach. Oczywiście, u samego początku potrzebny był pierwszy język. A jaki jest najstarszy język świata? To trudne pytanie, wymagające szerokiej wiedzy z wielu dziedzin m.in. antropologii, lingwistyki, czy nawet ewolucjonizmu i religioznawstwa.

Czym jest język?

Kiedy powstał język? Jaki jest najstarszy język świata? Wielu naukowców zastanawia się nad tym, jak wyglądała kiedyś komunikacja międzyludzka.Około 5 milionów lat temu ewolucja rozpoczęła tworzyć kształt życia, która doprowadziła, w rezultacie, do obecnego gatunku ludzkiego Homo sapiens. Pierwsze formy człowieka (którym antropolodzy nadali przydomek homo, czyli człowiek) powstały około 2,5 miliona lat temu. Homo habilis nauczył się posługiwać prostymi narzędziami, które sam wytwarzał np. z kamieni. Wykazywał też w swym zachowaniu zacieśnione więzy społeczne. Naukowcy przypuszczają, że wymagało to komunikowania. Nie wiadomo jednak czy pierwsi ludzie opracowali swój własny język.

Język to ukształtowany społecznie system budowania wypowiedzi, używany w procesie komunikacji.

Dla języka można wyróżnić następujące cechy:

  • istnienie nadawcy i odbiorcy – nadawca nadaje komunikat odbiorcy, który dysponuje tym samym kodem. Język jako narzędzie komunikacji zakłada efektywne porozumienie się obydwu stron.
  • język jest systemem znaków o charakterze konwencjonalnym.
  • foniczność – dźwięki oraz alfabet (wtórna realizacja dźwięku).
  • dwustopniowość i dwuklasowość – wyróżniamy dwa stopnie: znaki i diakryty oraz dwie klasy: słownik i gramatykę.
  • abstrakcyjność (zdalność) – odnoszenie do pojęć ogólnych, możliwość mówienia o zjawiskach nieobecnych.
  • polisemiczność – możliwość przesunięć w umowie, cecha wskazująca na kreatywność języka, gdyż język może zostać odnoszony do zjawisk nieposiadających własnej nazwy. Twórcze użycie wyrażeń językowych.
  • samozwrotność – mówienie za pomocą języka o samym języku.
  • nadużywalność – przekaz różnych informacji (dobrych i złych).

Istnieje bardzo wiele typów języka, które klasyfikuje się następująco:

  • język artystyczny –  język sztuczny stworzony dla celów artystycznych i estetycznych;
  • język fleksyjny –  języki syntetyczne cechujące się rozbudowaną strukturą morfologiczną;
  • język literacki – kształtuje się w toku rozwoju kultury i piśmiennictwa;
  • język martwy – nie jest już używany;
  • Język mówiony – reprezentacja języka naturalnego lub języka sztucznego wyrażona za pomocą mowy;
  • język naturalny – powstały w drodze historycznego rozwoju określonych grup etnicznych;
  • język ogólny – akceptowany i rozumiany przez ogół użytkowników języka;
  • język pisany – reprezentacja języka naturalnego lub języka sztucznego wyrażona za pomocą pisma;
  • język potoczny –  styl funkcjonalny mowy stosowany przede wszystkim do swobodnych kontaktów językowych;
  • język prawniczy –  specyficzny język używany przez osoby stosujące i interpretujące prawo;
  • język prawny – język, w którym formułowane jest prawo;
  • język regionalny –  mowa tradycyjnie używana na terenie państwa przez mniejszą liczebnie od reszty grupę obywateli;
  • język standardowy – odmiana języka stawiana w opozycji do form obiegowych;
  • język sztuczny –  język, którego fonologia, gramatyka oraz słownictwo zostało świadomie stworzone przez jednostkę;
  • język tonalny – język, w którym każda sylaba ma przypisany pewien ton, polegający na odpowiedniej modulacji głosu;
  • język urzędowy – język objęty wyjątkowym statusem prawnym na terenie danego państwa lub regionu administracyjnego;
  • język wernakularny –  forma mowy (język, dialekt, rejestr) używana do kontaktów codziennych przez przedstawicieli pewnej wspólnoty.

Ciekawy artykuł: Komputery na egzaminie na tłumacza przysięgłego.

Czy język od zawsze uczestniczył w komunikacji?

Wraz pojawieniem się protoludzi, powstało zapotrzebowanie na komunikowanie się. Naukowcom ciężko jest określić jaki jest najstarszy język świata. Pierwotnie wykorzystywano, pierwotnie lub instynktownie nabyte, reakcje na sygnały: dźwięki, zapachy, obrazy. Ewolucja ustandaryzowała porozumiewanie się, wtedy gesty czy proste sygnały dźwiękowe przyjęły rolę języka rozumianego w społeczeństwie.

Rozpoczyna ją pojawienie się człowieka z Cro-Magnon. Między 90. a 40. tysiącleciem p.n.e. istoty te zaczęły się posługiwać mową artykułowaną. Kromaniończycy jako pierwsi wykonywali przedmioty ozdobne, m.in. figurki kobiece znane dziś pod określeniem paleolitycznej Wenus, wypalali z gliny figurki terakotowe. Kromaniończyk był również autorem malarstwa jaskiniowego, grzebał zmarłych oraz pierwszy tworzył trwałe domostwa.

Pismem, początkowo, były środki mnemotechniczne. Ułatwiały zapamiętywanie przekazywanych informacji. Przykładowo: Quipu (Kipu) było stosowane przez lud Caral -jedną z najstarszych znanych obecnie prekolumbijskich cywilizacji istniejących przed ok. 5 000 lat. Było więc jednym z najstarszych – obok pisma klinowego z Mezopotamii – systemów zapisywania informacji na świecie.

Pismo obrazkowe pojawiło się około 25 tysięcy lat temu. Piktogramy to obrazki oddające elementy rzeczywistości. Schematyczne rysunki symbolizowały przedmioty, zwierzęta, osoby. Pierwsze piktogramy pojawiły się w 2. połowie IV tys. p.n.e. Najstarszym zapisanym językiem jest sumeryjski.

Pismo klinowe – jego nazwa pochodzi od kształtu znaków odciskanych na glinianych tabliczkach za pomocą trzciny. W rozwiniętej formie pismo to składało się z: ideogramów – oznaczających całe wyrazy, derminatywów – znaki występujące przed lub po wyrazie, określające kategorie znaczeniowe, znaków o wartości fonetycznej oznaczającej 4 samogłoski i kilkaset sylab.

Warto przeczytać: Angielski w tłumaczeniach medycznych.

Najstarsze języki świata

Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie: jaki jest najstarszy język świata? Naukowcom ciężko określić, co można zaklasyfikować jako pierwszy język. Współczesne definicje wykluczają pewne elementy, które można uznać za język. Stąd, istnieją spory, czy pojedyncze sygnały dźwiękowe to język czy tylko instynktownie wykształcone odgłosy. Czy pierwsze piktogramy, były na tyle uniwersalne w znaczeniowości, aby zrozumiane były dla większej grupy społeczeństwa? A może miały charakter subiektywny, który interpretowany był różnie/odmiennie do intencji autora.

Alfabet fenicki to najstarszy alfabet świata, powstał ok. 1050 r p.n.e. dla potrzeb rozwijającego się handlu. Nie zawiera samogłosek, a jedynie spółgłoski. Pokazuje to, że ludzie potrzebowali usystematyzowania języka, nadania mu oficjalności i ułatwienia przekazywania informacji o samym języku.

O braku wiedzy na temat jaki jest najstarszy język świata, wpływają badania naukowe. Doktor Anvity Abbi z uniwersytetu Jawaharlala Nehru, twierdzi, że określenie najstarszego języka świata jest praktycznie niemożliwe. Języki mogły powstawać jednocześnie w różnych miejscach Ziemi. Nie sposób jest więc odgadnąć, który konkretnie powstał jako pierwszy.

Wiadomo jednak, że do dziś istnieją języki, które swój początek miały w bardzo odległej przeszłości. Poniżej lista dziesięciu języków, które uznawane są za najstarsze i ciągłe używane.

  • Język hebrajski. Używany zaczął być ok 400 roku naszej ery. Jest oficjalnie uznanym językiem judaizmu.
  • Język tamilski. Najważniejszy w drawidyjskiej rodzinie językowej. Najstarsze zapisy tamilskiego pochodzą z III tysiąclecia p.n.e.
  • Język litewski. VII wiek n.e. to jego narodziny. Do XVI wieku istniał jedynie w formie mówionej. Na przestrzeni lat, nie zmienił się za nadto, co można uznać za ponadczasowość.
  • Język perski. Ewoluował poprzez trzy etapy rozwoju: staroperski ( VI-IV wieku p.n.e zapisywany wyłącznie pismem klinowym), średnioperski, zwany inaczej Pahlawi (III wiek p.n.e – VIII wieku n.e) oraz nowoperski (od IX wieku n.e., zapisywany pismem arabskim). Obecnie używa się go w Afganistanie oraz w Tadżykistanie.
  • Język Islandzki. Pozostał właściwie językiem niezmienionym w stosunku do języka Wikingów zasiedlających w IX wieku wyspę.
  • Język grecki. Jedyny język helleński, który do tej pory nie wymarł.
  • Język baskijski. Według historyków, mowa Basków wywodzi się bezpośrednio od mowy neandertalczyków, dowodem na to mają być zapiski z malowideł naskalnych.
  • Język irlandzki. Historia języka irlandzkiego sięga 2500 lat. Najstarsze zapisy zachowały się na grobowcach w piśmie ogamicznym.

Sprawdź koniecznie: Tłumacz angielsko – polski do filmów.